Categoriearchief: hikers paradise

Minca, Colombia

Gus and Twan at hostel Mundo Nuevo, Minca

We left Santa Marta on monday morning with 3 families: SY Nomad with Martin, Virginie, Amos, Noa & Adi, SY Blue Zulu with Patrick, Anna, Stella & Finn and us. We took public transportation to Minca from the Santa Marta bus terminal and left the chaos crammed in a hot minibus.

After a half hour of winding roads and very pale kids, we got off in Minca, just in time for Twan who donated his breakfast to the already very fertile soil of the mountain village.

10 minutes later, we’re on our way to a riverbed, passing through the charming village. We walk 10 minutes down a rocky path & arrive at a shallow turn where the water drops down the flat rocks. Perfect for bathing ! We enjoy the scenery and a refreshing dip. The adventure has begun and the boys go out to explore, balancing on the slippery rocks or wading through the stronger currents. Luckily we have 6 pairs of parental eyes looking out !

After a swim and a playground visit, we’re all starving and get some lunch to pump our energy levels back up – before the 60 minute hike to the eco hostel Mundo Nuevo, in the lush green hilltops of the Sierra Nevada.

It’s a steep and intense walk up the mountain via a sometimes slippery and rocky path… we’re sweating like crazy but we came prepared and with lots of water in our backpack. Nevertheless, we’re happy when we finally arrive at our high accommodation, and it is indeed a new world: cool and pleasant with waterfalls and amazing panoramic views over the valley & Santa Marta. What a magical place !

The kids absolutely love it: sleeping in a dorm room, freely roaming the domain from the hostel, playing games, swinging in the hammocks and discovering a new kind of butterfly like every minute. I have never seen so many different types and colors and I nostalgically reminisce back to my childhood when my brothers and I went hunting for caterpillars and butterflies. Those were still  abundant back then in Belgium…. now not so much ….

We walk to a coffee and cacao farm not so far from the hostel: La Candelaria and we get a very informative cacao tour. In an hour, the owner shows us the whole process from seed to finished product and we get to taste the cacao beans fresh, roasted & ground. We finish the tour with a nice hot cup of cacao and a chocolate mask to make us pretty again !

The rest of our stay we are lazy and relaxed, enjoying the scenery and talking about opportunities and dreams to the other guests and our companions over a nice, cool Colombian beer.

Un aguila mas, por favor !

Dominica

Soufrière Bay and Scotts Head Point, Dominica

Om 9.00u staat Joe, le taxi ons op te wachten aan het ponton. Hij heeft een ganse dag uitgestippeld voor ons om zo veel mogelijk highlights van het zuiden van het eiland te tonen: Morne Trois Pitons, Titou Gorge, Travalgar Falls, Sulphur Springs, Soufrière … Er is veel meer maar een dag is maar zo lang. Het is hier ook een hiker’s paradijs met trails over het ganse eiland voor ieder niveau. Wij houden zelf wel van een goeie hike maar we houden het met de jongens op korte wandelingen op verschillende sites.

Terwijl hij ons rondrijdt vertelt hij voluit en trots over zijn eiland, de rijkdommen en zijn volk.

Dominica is een prachtig groen vulkanisch eiland en enorm vruchtbaar: mangobomen, nootmuskaat bomen, bananen, koffie, cacao, citrus, gember, citroengras, tamarind, soursop, passievrucht, guava, breadfruit, kaneel, vanille … en een waaier aan kruiden  om te koken of voor medicinaal gebruik. Allemaal te vinden in de vrije natuur !

Op Morne Trois Pitons en de Fresh Water Lake worden we geboycot door de wolken want we zien geen hand voor onze ogen. We dalen dus snel terug af tot Titou Gorge. We krijgen niet veel uitleg maar worden elk een zwemvest aangesnoerd waar we niet zo gek op zijn en krijgen de mededeling: swim in there, go see the waterfall and come back out. Uhùh… We stappen in een klein vijvertje en zien een nauwe opening in de rotsen waar we doorheen moeten zwemmen. Het water is diep en ijskoud. Onze dappere jongens zijn ons al voor dus we hebben geen andere keus dan er achteraan te gaan. Zodra we de doorgang doorgaan, opent zich een magisch tafereel: we komen in een hoge, donkere kloof terecht en 10 meter boven ons hoofd schijnt het zonlicht door het tropische bladerdak. Waaw ! We zwemmen er helemaal alleen, met zijn viertjes en voelen ons op een groot avontuur diep in de jungle. Ons lichaam past zich aan en al gauw vergeten we de kou. We zwemmen 10 minuutjes verder en horen plots het dreigende geluid van de waterval voor ons. Het regent al een paar dagen dus de stroom is enorm sterk.  We proberen verschillende keren om tot aan de waterval te geraken maar moeten iedere poging staken. Gus is zo onder de indruk van het druisende geweld dat hij terug wil en we laten ons alle vier met gemak terugdrijven naar de uitgang van de kloof.

Na het aankleden, beslissen we om nog even naar boven te wandelen en hebben al gauw het bovenaanzicht van het hele spektakel en we blijven onder de indruk. Dominica heeft 365 rivieren/stromen en velen hiervan worden verwarmd door de zwavelgassen van de aanwezige vulkanen. Hier begint ook de 6 uur durende hike naar het tweede grootste zwavelmeer ter wereld, The Boiling Lake and the Valley of Desolation. De zwavelgassen van het meer en de geisers rondom hebben de plantengroei zodanig aangetast dat de vallei er rond kaal en desolaat is. Wij keren na een 30 minuutjes terug en rijden verder naar Travalgar Falls. Plots stopt Joe en toont ons een magnifiek zicht. Hoog boven onze hoofden zien we tussen het dichtbegroeide woud, 2 watervallen naar beneden vallen: The Father en The Mother. Wat een zicht !!

We rijden verder naar de voet van de watervallen en kijken op naar beide 10-tallen meters hoge waterstromen. In het droge seizoen kan je over de rotsen omhoog klimmen naar de watervallen en er ook in zwemmen maar omdat het al een paar dagen regent, vertrouwt Joe het niet want dit is een gebied dat gevaarlijk snel onder water loopt. De klim naar boven is ook ten alle tijden op eigen risico, zoals het bord aangeeft. Wij houden het dus op foto’s trekken -al wagen de jongens zich net iets verder-.

We rijden verder naar Soufrière en zijn zwavel bronnen. Joe brengt ons eerst naar een lokale ontmoetingsplaats: the Bubble Bath. Tussen de kleurrijke huisjes van Soufrière loopt een pad naar de kust en een klein deeltje van het zwarte strand is afgezet met rotsen waardoor er een bad ontstaat waarin een zéér divers publiek ligt te chillen. We voelen ons eerst wat onwennig want het lijkt zo privé maar het warme welkom trekt ons snel het water in, Twan op kop. Ook hier vind je de hete fumerolen die de grond uit bubbelen en het afgezette zeewater opwarmen tot tja … badtemperatuur. Het zand en het randwater is zo heet dat je er bijna niet kan in staan maar halverwege koelt het bad af door de aanvoer van koud, vers zeewater die door de stenen naar binnen stroomt. En wat een zicht !! Het bad met het mooiste uitzicht op Soufrière Bay. Om nooit meer te vergeten.

Joe wil ons nog naar een laatste halte voeren: de Soufrière Sulphur Springs. Geen nut om de jongens kleren aan te doen, ze mogen direct terug in het volgende bad, zegt Joe.

Na 10 minuten rijden, lopen we het bos in. De plantengroei is hier minder tropisch en meer zoals de Europese bossen op uitzondering van de gigantische mangobomen. We lopen verder en vinden midden in het bos 3 kleine baden gevuld met een roestig water, stinkend naar zwavel. Jos vind het maar niks maar ik en de jongens springen het vulkanisch water in en voelen ons vulkanisch sterk, al stonken we de ganse weg naar huis wel naar aangestoken luciferstokjes. We zijn moe maar we inviteren Joe toch nog voor een biertje. Hij brengt ons naar zijn lokale pub in één van de dorpjes tussen Soufrière en Roseau en ook hier, zoals overal op het eiland worden we warm ontvangen. We praten met Joe over de politiek, milieu en toekomst van Dominica terwijl de jongens buiten snel vriendjes vinden en tikkertje spelen.

Het is al donker als we Wal-rus terugvinden aan het ponton en afscheid nemen van Joe.